Ανεξάντλητη ενέργεια με μηδαμινό κόστος από Έλληνες επιστήμονες

«Μια επαναστατική τεχνολογία παραγωγής ενέργειας από σύντηξη υδρογόνου και νικελίου που ανέπτυξε η ελληνική εταιρεία Δευκαλίων (Defkalion Green Technologies SA) υπόσχεται άφθονη ενέργεια με μηδαμινό κόστος.

Συγκεκριμένα, η Defkalion Green Technologies S.A., χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη το νικέλιο (το οποίο η χώρα μας έχει σε αφθονία) και το υδρογόνο.

Η σύντηξη των δύο στοιχείων σε ελεγχόμενες συνθήκες που παράγει ενέργεια πολλαπλάσια ακόμα και κατά 14 φορές της αρχικής.

Όπως δήλωσαν στο “Βήμα” οι υπεύθυνοι της εταιρείας, “με ένα κουτί του μισού κυβικού μέτρου των 45KW, με κόστος περίπου 5.500 ευρώ θα μπορούμε να έχουμε απεριόριστη ενέργεια για το σπίτι μας”.» (Βλ. σχετικό άρθρο..).

Σαφέστατα και δεν αποτελεί έκπληξη ότι κάτι καινοτόμο στον τομέα της επιστήμης, τεχνολογίας κ.λ.π., προέρχεται από «Ελληνικά μυαλά». Το «δυστύχημα» είναι ότι αυτές οι καινοτομίες καλούνται να αναπτυχθούν και να προωθηθούν σε ένα πολύ αφιλόξενο, για τα Ευρωπαϊκά δεδομένα, περιβάλλον όπως είναι το Ελληνικό. Έτσι συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι αυτό: «Η απραξία του παρηκμασμένου ελληνικού κράτους ουσιαστικά έδιωξε την εταιρεία από την Ελλάδα και η Δευκαλίων αναζητά την αναγνώριση στο μακρινό Βανκούβερ του Καναδά».

Κρίμα, γιατί ειδικά στην συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε για εναλλακτική παραγωγή ενέργειας σε μια εποχή που σε παγκόσμιο επίπεδο οι πάντες «ψάχνονται» πάνω στον συγκεκριμένο τομέα!

Ξεκινάει πιλοτικό πρόγραμμα ανακύκλωσης

«Πιλοτικό πρόγραμμα ανακύκλωσης, με τρεις διαφορετικές συνιστώσες, ξεκινά σε συνεργασία με την εταιρεία «Ανακύκλωση Αιγαίου - Χυτήρια ΑΒΕΕ» ο Δήμος Λέσβου. Το πρόγραμμα θα αφορά στην αποκομιδή ανακυκλώσιμων απορριμμάτων τόσο νοικοκυριών, από 20 διαφορετικά σημεία της Μυτιλήνης, όσο και καταστημάτων της πόλης, αλλά και από τα σχολεία του νησιού μέσω αξιοποίησης των κάδων ανακύκλωσης που είχε προμηθευτεί η πρώην Νομαρχία Λέσβου.

Η σχετική πρόταση υποβλήθηκε από την Αντιδημαρχία Καθαριότητας κι εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο στα μέσα Αυγούστου.

Στο κομμάτι του προγράμματος που θα αφορά στην ανακύκλωση για τα νοικοκυριά της Μυτιλήνης και των γύρω από αυτήν περιοχών, πρόκειται να τοποθετηθούν σε άγνωστο προς το παρόν χρόνο αρχικά 20 κάδοι ανακύκλωσης στις περιοχές του Νοσοκομείου (μετά τα κτήρια της ΕΡΑ Αιγαίου), της Χρυσομαλλούσας (δίπλα στην εκκλησία και στο πάρκο πίσω από τη «Γαρδένια»), του Συνοικισμού (οδός Κυδωνιών), της Καλλιθέας (στο περίπτερο κατεβαίνοντας από τα Λύκεια), στη Λαγκάδα (στις γαζίες αριστερά, κατεβαίνοντας την Αεροπόρου Γιαναρέλλη), αλλά και στη Σουράδα, το Ακλειδιού, τη Βαρειά, τη Νεάπολη, το Ακρωτήρι, το Κουμκό, τη Μόρια, την Παναγιούδα και τα Πάμφιλα. Οι κάδοι θα προορίζονται για χαρτί, πλαστικό, μέταλλο και γυαλί και θα είναι ιδιοκτησίας της «Ανακύκλωση Αιγαίου - Χυτήρια ΑΒΕΕ». (Βλ. σχετικό άρθρο..).

Δεν μπορώ να καταλάβω για πιο λόγο το συγκεκριμένο πρόγραμμα ανακύκλωσης πρέπει να είναι πιλοτικό και να μην έχει μόνιμο χαρακτήρα, με προοπτική επέκτασης και σε άλλα μέρη της Λέσβου; Δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί οι «αρμόδιοι» ότι οι ήδη υπάρχοντες, ελάχιστοι και μονίμως υπερχειλισμένοι κάδοι ανακύκλωσης «φωνάζουν» από μόνοι τους ότι στη Λέσβο υπάρχει πλέον σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού που συμμετέχει ενεργά στην ανακύκλωση και είναι αδύνατον να εξυπηρετηθεί από τα ελάχιστα σημεία ύπαρξης κατάλληλων κάδων της πόλης; Δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι εποχές έχουν αλλάξει και ότι η περιβαλλοντική εικόνα που παρουσιάζει ο τόπος έχει αντίκτυπο στην ποιότητα του τουρισμού που προσελκύει το νησί;
Δεν μπορεί να γίνει κάτι καλό σ' αυτή την πόλη χωρίς να διακατέχεται από την μιζέρια των «αρμοδίων» που το προωθούν ή διαχειρίζονται;
Εν πάση περιπτώσει εύχομαι το συγκεκριμένο πρόγραμμα να πετύχει και να επεκταθεί σταδιακά και οργανωμένα και στην υπόλοιπη Λέσβο, ξεκινώντας από τα hot spots του νησιού στην προσέλευση τουριστών.

Λέει ναι στις έρευνες αλλά ζητάει... προδιαγραφές ο Αρσένης

«Να γίνουν οι σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο λέει τελικά ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κρίτων Αρσένης, αλλά με αυστηρές προδιαγραφές.
Ο κ. Αρσένης προκάλεσε σάλο στο κόμμα του όταν προ ημερών κατέθεσε επείγουσα ερώτηση στην Κομισιόν, καταγγέλλοντας ουσιαστικά την Ελλάδα ότι δεν φρόντισε, ώστε στο πλήρωμα του νορβηγικού ερευνητικού σκάφος αντί για δύο, να είναι επτά οι παρατηρητές κητωδών.Μιλώντας σήμερα στην πρωινή εκπομπή του Μέγκα επανέλαβε ότι πρέπει η νορβηγική εταιρεία να προσλάβει άλλους πέντε παρατηρητές και να μη δείχνει περιβαλλοντική ευαισθησία μόνο στα νορβηγικά ύδατα.» (Βλ. σχετικό άρθρο..).

Είπε το αυτονόητο και έπεσαν πολλοί να τον «φάνε». Μίλησε δημόσια για την τήρηση κανόνων που αφορούν στην προστασία θαλασσίου περιβάλλοντος και προκάλεσε σάλο επειδή έθιξε πολιτικά πρόσωπα και αποφάσεις ή καλύτερα επειδή για μία ακόμη φορά παρουσίασε την γύμνια μας στο θέμα περιβάλλον και τήρηση κανόνων.

Προσωπικά αυτό που με ενόχλησε περισσότερο είναι ο καταιγισμός ειρωνικών σχολίων*, αρκετά εκ των οποίων ανώνυμα,  που δέχτηκε μέσω του διαδικτύου ο εν λόγω ευρωβουλευτής. Σχόλια που το μεγαλύτερο μέρος τους πηγάζει από το γνήσιο «αθάνατο» Ελληνικό DNA το οποίο περιέχει άφθονη δόση ζηλοφθονίας, ωχαδερφισμού, ξερολίασης και οπορτουνισμού. 

Δεν θα μπω στον κόπο να αναφέρω ξανά ότι στο κομμάτι προστασίας περιβάλλοντος και τήρησης κανόνων είμαστε μία απέραντη «Μπανανία». Αυτό που με λύπη μου διαπιστώνω είναι ότι παρά τα δεινά που περνάμε ως λαός τα τελευταία χρόνια και τις διαπιστώσεις που έχουν γίνει για τις αιτίες που μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση, πάρα πολλοί από εμάς δεν αλλάξαμε μυαλά και συνεχίζουμε να σκεπτόμαστε και να δρούμε στα πλαίσια του ίδιου παλιού κακού παρελθόντος. Δυστυχώς αυτή η κατάσταση δεν μου αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για το μέλλον και αυτό δεν έχει να κάνει με κανένα ΔΝΤ ή ΕΕ, αλλά πολύ περισσότερο αφορά στην ίδια κακή νοοτροπία που υπάρχει βαθιά ριζωμένη στον Ελληνικό λαό και αντανακλάται καθημερινά στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου μας.

* (1) iefimerida
   (2) newsit

Illegal blast fishers convicted and boats destroyed

«Three Indonesian fishers have been convicted for illegal fishing after two boats were caught ‘blast fishing’ with explosives inside Australian waters in early October.

Following investigations by the Australian Fisheries Management Authority (AFMA) three men were charged by the Commonwealth Director of Public Prosecutions office and all pleaded guilty in the Darwin courts.

They were fined a total of $43,000. Both boats were confiscated by AFMA and were destroyed by incineration at AFMA’s vessel destruction facilities in Broome and Darwin.» (read more..).

 

Στην Αυστραλία όχι μόνο τους «καμπανιάσανε» αλλά τους κατέστρεψαν και τα αλιευτικά σκάφη. Στην Ελλάδα αντίστοιχα, εάν ποτέ συλληφθεί κάποιος να ψαρεύει με χρήση εκρηκτικών, στην καλύτερη περίπτωση θα την σκαπουλάρει με κάποια ποινή χάδι αναλογικά με το μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσε, ενώ υπάρχουν δυστυχώς παραδείγματα αθώωσης των δραστών τόσο ως προς το ποινικό μέρος της παράβασης όσο και ως προς το κομμάτι της επιβολής των διοικητικών κυρώσεων.

Σουηδία: εισαγωγές σκουπιδιών για την παραγωγή ενέργειας

«Την ώρα που οι περισσότερες χώρες παγκοσμίως προσπαθούν να συρρικνώσουν τον όγκο των σκουπιδιών που παράγουν, η Σουηδία αντιμετωπίζει μια εντελώς διαφορετική πρόκληση: ξεμένει από απορρίμματα.

Οι Σουηδοί ανακυκλώνουν κατά μέσο όρο σε ποσοστό 96% τα απορρίμματα που παράγουν και αξιοποιούν τα σκουπίδια που δεν ανακυκλώνονται για την παραγωγή ενέργειας, μέσω ενός πρωτοποριακού συστήματος αποτέφρωσης που ηλεκτροδοτεί χιλιάδες νοικοκυριά.» (Βλ. σχετικό άρθρο..).

Την ίδια στιγμή που στη χώρα μας πασχίζουμε ακόμα να απαλλαγούμε από τις παράνομες χωματερές, αδυνατούμε να καταλήξουμε σε μία βιώσιμη περιβαλλοντικά λύση όσον αφορά στην εγκατάσταση των αιολικών πάρκων και προσπαθούμε να αντιληφθούμε σε βάθος την αξία της ανακύκλωσης, στην Σουηδία καταφέρνουν να «εξαφανίσουν» ακόμα και τα μη ανακυκλώσιμα απορρίμματα με τον πλέον αποδοτικό τρόπο, την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η παραγωγή ενέργειας από τα απορρίμματα δεν είναι κάτι καινούριο καθώς εδώ και κάποια χρόνια υπάρχουν και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες που χρησιμοποιούν τα σκουπίδια τους για τον συγκεκριμένο σκοπό (βλ. Γαλλία, Γερμανία).

Βέβαια για το ζήτημα της αποτέφρωσης απορριμάτων υπάρχουν ενστάσεις που αφορούν στις  πιθανές επιπτώσεις που μπορεί να υπάρχουν στο περιβάλλον. Από την άλλη μεριά η μονάδα διαχείρισης απορριμάτων που λειτουργεί στο Osnabruck Γερμανίας φέρεται να χρησιμοποιεί τεχνολογία κατά την οποία «η επεξεργασία γίνεται μέσα σε κλειστούς θαλάμους, ενώ τα υγρά και ο αέρας που παράγονται ελέγχονται απόλυτα κατά τη συλλογή και την επεξεργασία. H ρύπανση είναι σχεδόν μηδενική.» Επίσης όπως αναφέρεται και σε πρόσφατο σχετικό άρθρο στο protagon «είναι ιδιαίτερα σημαντικό να απαντήσουμε και στις ανησυχίες των πολιτών για πιθανή μόλυνση του περιβάλλοντος από τα αέρια απόβλητα της καύσης. Για αυτές ενοχοποιούνται συγκεκριμένα είδη πολυμερών. Όμως είναι τεχνικά εφικτό το να υπάρξει καύση χωρίς αυτό το πρόβλημα αν οι κλίβανοι προσεγγίσουν θερμοκρασίες φούρνων τσιμέντου.»

Η παραγωγή απορριμάτων αποτελεί άλλο ένα μεγάλο πρόβλημα επεμβατικής ανθρώπινης δράσης στο περιβάλλον. Για την λύση του απαιτείται η εφαρμογή πρακτικών διαχείρισης που θα έχουν το βέλτιστο αποτέλεσμα με την μικρότερη δυνατή περιβαλλοντική επιβάρυνση. 

Η περίοδος αλιείας με μηχανότρατες άρχισε. Ποιες είναι οι επιπτώσεις για τις θάλασσές μας;

«Οι ελληνικές θάλασσες απειλούνται με... πτώχευση, ως αποτέλεσμα δεκαετιών αλιείας χωρίς καμία ουσιαστική διαχείριση. Και η μεγαλύτερη απειλή; Η εντατική αλιεία με μηχανότρατα, μία βιομηχανική πρακτική ψαρέματος, άγνωστη για τους περισσότερους στην Ελλάδα. 

Η περίοδος αλιείας για τις μηχανότρατες ξεκίνησε και πάλι την 1η Οκτώβρη και θα διαρκέσει έως και 31 Μαΐου. Ήδη το Αρχιπέλαγος εντόπισε και κατέγραψε πολλά περιστατικά παράνομης αλιείας, συνήθως παραβιάσεις της ελάχιστης απόστασης 1.5 μιλίου από τις ακτές. Τέτοια περιστατικά εντοπίζονται κυρίως σε απομακρυσμένες και δυσπρόσιτες περιοχές, συνήθως κατά τη διάρκεια τις νύχτας και όταν επικρατούν κακές καιρικές συνθήκες.» (Βλ. σχετικά..).

Το πρόβλημα με την διαχείριση της θαλάσσιας πανίδας σαφέστατα και δεν είναι καινούριο και σε καμία περίπτωση δεν αφορά μόνο στη χώρα μας. Νομίζω όμως ότι σε κάθε περίπτωση οι αρμόδιοι φορείς της Ελλάδας αλλά και οι ίδιοι οι αλιείς κρατούν τα πρωτεία της αδιαφορίας ως προς τον τομέα της προστασίας των ιχθυαποθεμάτων. Τι να τους κάνω τους ελέγχους και παραβάσεις των αρμοδίων αρχών στις ιχθυόσκαλες και σημεία εκφόρτωσης αλιευμάτων από την στιγμή που το κακό έχει ήδη γίνει (βλ. αλίευση ιχθύων υπολειπομένων διαστάσεων) και οι αλιείς δείχνουν να μην επηρεάζονται από τις επιβαλλόμενες κυρώσεις και συνεχίζουν ακάθεκτοι τις κακές τους πρακτικές; Τι να μου πει - από διαχειριστικής απόψεως - μία μηχανότρατα που αλιεύει στις νόμιμες αποστάσεις μεν αλλά πάνω σε ευαίσθητα και προστατευμένα ενδιαιτήματα δε (π.χ. αχαρτογράφητα λιβάδια ποσειδωνίας); Τι να το κάνω το Δορυφορικό Σύστημα Παρακολούθησης, όταν δεν έχει την δυνατότητα ελέγχου της αλιευτικής δραστηριότητας σε πραγματικό χρόνο; Ποιο το νόημα της τήρησης Ημερολογίων Αλιείας και Δηλώσεων Εκφόρτωσης, όταν δεν συνοδεύεται με την αντίστοιχη ύπαρξη ποσοστώσεων (ανώτατο όριο αλίευσης ανά σεζόν ή έτος), ειδικά σε είδη αλιευμάτων που δέχονται μεγάλη πίεση (π.χ. μπακαλιάρος). Γενικότερα, σε τι ωφελεί η ύπαρξη του θεσμικού πλαισίου για την αλιεία, όταν οι αρμόδιοι φορείς αρνούνται ή αδυνατούν να το εφαρμόσουν επί της ουσίας;

Είναι επιτακτική η ανάγκη για την ύπαρξη, σε επίπεδο πολιτείας,  βούλησης για την υιοθέτηση και εφαρμογή ενός πλήρους διαχειριστικού πλάνου για την προστασία των ιχθυαποθεμάτων, που θα δώσει βάση στις προστατευμένες για αλιεία περιοχές, στην επιλεκτικότητα των χρησιμοποιούμενων εργαλείων και την κατά περίπτωση ύπαρξη ποσοστώσεων σε υπεραλιευμένα είδη,  λαμβάνοντας σε κάθε περίπτωση υπόψη του όλα τα υπάρχοντα και τεκμηριωμένα επιστημονικά δεδομένα. Σε διαφορετική περίπτωση ούτε η επικείμενη αναθεώρηση της κοινής αλιευτικής πολιτικής, αλλά ούτε και οι δράσεις των Μ.Κ.Ο. θα μπορέσουν να ανατρέψουν την υπάρχουσα κατάσταση.

30 ημέρες για να σώσουμε τις θάλασσές μας

«Σε περίπου 30 ημέρες, οι Ευρωβουλευτές που απαρτίζουν την Επιτροπή Αλιείας του Ευρωκοινοβουλίου, ανάμεσά τους και ο Έλληνας Ευρωβουλευτής Νικόλαος Σαλαβράκος, θα ψηφίσουν για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Οι θάλασσές μας, που κάποτε αφθονούσαν από ψάρια, υποφέρουν από την κακοδιαχείριση δεκαετιών και αδειάζουν εξ' αιτίας της υπεραλίευσης. Στις επόμενες 30 ημέρες μας δίνεται η ευκαιρία να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση.

Το Δίκτυο OCEAN2012 - μία πανευρωπαϊκή συμμαχία μη-κυβερνητικών οργανώσεων, η οποία μάχεται για τον τερματισμό της υπεραλίευσης - έχει διοργανώσει την ταυτόχρονη συλλογή υπογραφών, σε όλες της χώρες της Ε.Ε., με στόχο να σταλεί ένα ηχηρό μήνυμα στους Ευρωβουλευτές και στην Επιτροπή Αλιείας. 

Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας για να κάνουμε τη φωνή μας να ακουστεί!

Θέλουμε τις θάλασσές μας γεμάτες ζωή, αλλά και την ανάκαμψη των αλιευτικών κοινωνιών της Ελλάδας, που σήμερα βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης.

Καλούμε τον Νικόλαο Σαλαβράκο να ψηφίσει ώστε η ΕΕ να ακολουθήσει τις διεθνείς συμφωνίες και τα χρονοδιαγράμματα που αφορούν την αποκατάσταση των ιχθυαποθεμάτων.

Υπογράψτε για να στείλετε το μήνυμά σας, μοιραστείτε το και καλέστε τους φίλους σας να υπογράψουν:» (Πατήστε εδώ)

Πηγή: ARCHIPELAGOS

Ισπανία: Άρχισε η δίκη για το ναυάγιο του Prestige με δέκα χρόνια καθυστέρηση

«Δέκα χρόνια μετά το τραγικό συμβάν, οι κατηγορούμενοι θα κληθούν να λογοδοτήσουν για τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην ιστορία της Ισπανίας. Υπενθυμίζεται ότι το πλοίο βυθίστηκε τον Νοέμβριο του 2002 αφού έπλεε ακυβέρνητο στον Ατλαντικό για έξι ημέρες, με αποτέλεσμα να διαρρεύσουν 60.000 τόνοι πετρελαίου μολύνοντας χιλιάδες χιλιόμετρα ακτών.»(Βλ. σχετικό άρθρο..).

Δεν είναι η πρώτη, αλλά ούτε πιστεύω και η τελευταία φορά που βλέπουμε την δικαιοσύνη να κινείται με ρυθμούς «χελώνας» στην εκδίκαση σοβαρών υποθέσεων, ανεξάρτητα της φύσης των «εγκλημάτων» που έχουν συντελεστεί. Η ζημιά από την μεγάλη οικολογική καταστροφή που προκάλεσε η βύθιση του Prestige με τις αντίστοιχες κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις της, δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί ότι αποκαθίσταται (ικανοποιείται) - πρακτικά και ηθικά -  ύστερα από μία δεκαετή καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Επιπλέον θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και το γεγονός ότι ενδεχομένως θα χρειαστεί τουλάχιστον ένας χρόνος επιπλέον για την οριστική εκδίκαση της υπόθεσης λόγω του μεγάλου όγκου της (280.000 έγγραφα και 130 μάρτυρες).

Άραγε το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει η δικαιοσύνη την αρνητική ανθρώπινη επέμβαση στο φυσικό περιβάλλον, είναι σε θέση να λειτουργήσουν αποτρεπτικά κατά της περιβαλλοντικής ζημιάς; Διότι σε τελική ανάλυση εάν δεν μπορεί να λειτουργήσει το στοιχείο της πρόληψης, τότε επί της ουσίας δεν έχουμε προστασία του περιβάλλοντος, καθώς ειδικά το ζήτημα της απώλειας οποιουδήποτε ζωντανού οργανισμού δεν νομίζω ότι μπορεί πάντα να ικανοποιηθεί από μία δικαστική απόφαση ή αποζημίωση.

Η ζήτηση για συμπληρώματα ωμέγα – 3 αφανίζει τους καρχαρίες

«Με αφανισμό κινδυνεύουν οι καρχαρίες που ζουν σε μεγάλα βάθη, λόγω της αυξημένης ζήτησης για συμπληρώματα ωμέγα – 3.

Το συκώτι τους είναι γεμάτο πολύτιμα έλαια, τα οποία χρησιμοποιούνται για την παρασκευή συμπληρωμάτων διατροφής.

Το πρόβλημα είναι ότι τα είδη καρχαριών που ζουν σε μεγάλα βάθη αργούν να ωριμάσουν και ξεκινούν να αναπαράγονται στα 35 τους χρόνια.

Τις απειλές που προκύπτουν από το ανελέητο κυνήγι καρχαριών για το συκώτι τους έφερε στο προσκήνιο η ΜΚΟ Oceana, που μάχεται για τη διατήρηση των ωκεανών.» (Βλ. σχετικό άρθρο..)

Τελικά ως  είδος είμαστε μοναδικοί. Διαθέτουμε μία  ικανότητα δραστικής και άνευ όρων παρέμβασης στο περιβάλλον, που πολύ λογικά μας κατατάσσει στην κορυφή του χειρότερου είδους ζωντανού οργανισμού που υπάρχει στον πλανήτη. 

Κατά την διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι μεγάλες κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές που επήλθαν στο παγκόσμιο στερέωμα σε συνδυασμό με την εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, τροποποίησαν την έννοια της διατροφής και της έδωσαν μία ξεχωριστή διάσταση πέραν της απλής εξυπηρέτησης των  βιολογικών αναγκών. Η αύξηση του βιοτικού επιπέδου μεγάλου πλέον ποσοστού πληθυσμού ιδιαίτερα στις δυτικές κοινωνίες, η αντίστοιχη διαμόρφωση συγκεκριμένου κοινωνικού status που «θέτει» κανόνες συμπεριφοράς και η επιστημονική υπόσταση που έχει πλέον αποκτήσει η διατροφή θέτοντας τους δικούς της όρους και κανόνες στην διατροφικής μας συμπεριφορά,  είχαν και έχουν άμεση επίδραση στην ζήτηση και διαχείριση των φυσικών πόρων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα των προαναφερθεισών διατροφικών εξελίξεων είναι και η αυξημένη ζήτηση σε συμπληρώματα Ωμέγα 3 λιπαρών οξέων.  Αυτή η ζήτηση έρχεται ως απόρροια των επιστημονικών μελετών που ανέδειξαν την χρησιμότητα των Ω3 στον ανθρώπινο οργανισμό. Ουδείς όμως έχει υποστηρίξει ότι η μοναδική πηγή των συγκεκριμένων ελαίων είναι τα ψάρια, καθώς η ύπαρξή τους έχει εντοπιστεί ακόμα και σε ξηρούς καρπούς όπως π.χ. τα αμύγδαλα και τα καρύδια (βλ. σχετικά). Το να επιλέγουμε την δραστική επέμβαση σε συγκεκριμένα είδη του ζωικού βασιλείου για να αντλήσουμε ένα πολύτιμο διατροφικό στοιχείο, χωρίς να εξετάζουμε τις εναλλακτικές που μας διαθέτει απλόχερα η φύση, δείχνει αν μη τι άλλο ότι πάσχουμε σημαντικά ως είδος στον τομέα της αειφόρου διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος.

Καρέτα-καρέτα: η Κομισιόν πιέζει την Ελλάδα για μέτρα προστασίας στον Κυπαρισσιακό Κόλπο

«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ασκεί πιέσεις στη χώρα μας για την προστασία της καρέττα-καρέττα στον Κυπαρισσιακό Κόλπο

Αιτιολογημένη γνώμη απέστειλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τέλος Σεπτεμβρίου στην Ελλάδα και με περιθώριο δύο μήνες για να απαντήσει.

—Εν τω μεταξύ η κατάσταση έχει ως εξής:

Οι συνεχείς και άμεσες ενέργειες τόσο των περιβαλλοντικών οργανώσεων, όπως του MEDASSET, όσο και ευαισθητοποιημένων πολιτών απέδωσαν καρπούς και η δόμηση των 50 πολυτελών κατοικιών κατά μήκος των παραλιών ωοτοκίας στο Νότιο Κυπαρισσιακό Κόλπο που ξεκίνησε με τη διάνοιξη πέντε κάθετων προς την παραλία δρόμων, έχει προς το παρόν ανασταλεί.» (Βλ. σχετικό άρθρο..).

Τελικά η αίσθηση που μου δημιουργείται είναι ότι στη χώρα μας η περιβαλλοντική ευαισθησία - πλην ελαχίστων περιπτώσεων - δεν καλλιεργείται αλλά επιβάλλεται. Στην πλειονότητα των προβλημάτων που αφορούν στην προστασία του περιβάλλοντος συνήθως από πίσω  κρύβεται η κρατική αναλγησία και η αδιαφορία μιας πολύ μεγάλης μερίδας - για να μην πω της πλειοψηφίας - Ελλήνων, που πάντα δίνουν προτεραιότητα στην διασφάλιση των κοινωνικοοικονομικών τους συμφερόντων, τα οποία όλως τυχαίως(;) έρχονται μονίμως σε σύγκρουση με την περιβαλλοντική προστασία. Παρόλο που τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκε σημαντική πρόοδος στους τομείς της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και  ευαισθητοποίησης, εντούτοις υπάρχουν ακόμα στους Έλληνες βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις που σχετίζονται με την άνευ όρων προώθηση και εξασφάλιση των ατομικών τους συμφερόντων, εις βάρος τόσο του φυσικού περιβάλλοντος όσο και των συμφερόντων των ίδιων τους των συμπολιτών και εν τέλει και των δικών τους. Μάλιστα έχω την εντύπωση ότι κατά την διάρκεια της τελευταίας τριετίας, αυτού του τύπου οι αντιλήψεις αντί να φθίνουν, μάλλον ενισχύονται περισσότερο καθώς πλέον λόγω της κρίσης, σε πολύ μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας υπάρχει αισθητά ενισχυμένο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης (επιβίωσης), το οποίο αναμενόμενα υποσκελίζει και θέτει σε δεύτερη μοίρα άλλους παράγοντες όπως π.χ. το περιβάλλον.

Όπως λοιπόν και στην περίπτωση του Κυπαρισσιακού κόλπου οι μόνοι που έμειναν να αντιδρούν είναι οι Μ.Κ.Ο. και κάποιες ομάδες ευαισθητοποιημένων πολιτών, έτσι και σε άλλους τομείς προστασίας της ελληνικής πανίδας και χλωρίδας πάλι οι ίδιοι τρέχουν να προλάβουν τα όποια κακώς κείμενα και να περισώσουν ότι μπορούν από την ελληνική φύση. Είναι κρίμα, την ίδια στιγμή που αποδεχόμαστε, υιοθετούμε και θέτουμε σε ισχύ Κοινοτικό και Διεθνές δίκαιο προστασίας της φύσης, να μην είμαστε σε θέση να πράξουμε τα αυτονόητα χωρίς τον μπαμπούλα (Βλ. Ε.Ε.) και τον «απαραίτητο» βούρδουλα (βλ. πρόστιμα).

Πραγματικά εύχομαι να μην χρειαστεί να οπισθοδρομήσουμε ως κράτος τόσο πολύ για να καταλάβουμε το μέγεθος της απώλειας των κεκτημένων μας, αλλά και της σωρείας των λαθών που κάναμε μετά την μεταπολίτευση. Σε διαφορετική περίπτωση θα είναι αδύνατον να προλάβουμε τις όποιες εξελίξεις στο παγκόσμιο στερέωμα και το τίμημα θα το πληρώσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό οι επόμενες γενιές.

Επιστήμονες ανακάλυψαν γιατί συρρικνώνονται τα ψάρια

«Μέχρι και 24% αναμένεται να συρρικνωθεί το μέγεθος των ψαριών μέχρι το 2050 εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με νέα έρευνα του πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, στο Βανκούβερ του Καναδά.

Στο πλαίσιο της έρευνας οι επιστήμονες ανέπτυξαν ένα μοντέλο για να εξετάσουν την αντίδραση των ψαριών στα μειωμένα επίπεδα οξυγόνου στο νερό.

Μάλιστα μελέτησαν τις επιπτώσεις της αύξησης της θερμοκρασίας των υδάτων σε περισσότερα από 600 είδη ψαριών την περίοδο 2001 με 2050.» (Βλ. σχετικό άρθρο..)

Τελικά καμία επιστημονική έρευνα δεν πρόκειται να μας δώσει έστω μία νότα αισιοδοξίας για το μέλλον της  θαλάσσιας πανίδας. Θαλάσσια ρύπανση, κλιματική αλλαγή και υπεραλίευση ασκούν μία πολύ μεγάλη πίεση στους πληθυσμούς των ιχθυαποθεμάτων οδηγώντας τους σε συρρίκνωση τόσο πληθυσμιακή όσο και μεγέθους. 

Δυστυχώς όμως, ακόμα και μετά από τόσα επιστημονικά δεδομένα που έχουν παρατεθεί κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών, γνωρίζω ότι υπάρχουν αμετανόητοι στον κλάδο της αλιείας οι οποίοι αποποιούμενοι την ατομική τους  ευθύνη (βλ. υπεραλίευση), συνεχίζουν να επιρρίπτουν τις όποιες ευθύνες για την άσχημη κατάσταση της ιχθυοπανίδας μόνο στους άλλους δύο προαναφερθέντες παράγοντες.

Η λήψη αυστηρών μέτρων σε πολλούς τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας σαφέστατα και θα μπορούσε να δώσει ανάσα στο θαλάσσιο περιβάλλον γενικότερα. Όμως το βασικό πρόβλημα που συνήθως  ανακύπτει, αφορά περισσότερο στην εφαρμογή και λιγότερο στην λήψη των όποιων μέτρων, αφού κατά καιρούς έχουμε δει πολλούς νόμους να μένουν απλώς στα χαρτιά. Ειδικά στην περίπτωση της προστασίας της ιχθυοπανίδας η κατάσταση είναι ακόμα πιο περίπλοκη, καθώς για να έχουμε ορατά αποτελέσματα θα πρέπει να συνυπάρξουν το «πάντρεμα» και η  ταυτόχρονη εφαρμογή περιβαλλοντικής και αλιευτικής νομοθεσίας. Μέχρι σήμερα κάτι τέτοιο δεν το έχουμε δει στην πράξη και πιστεύω ότι και στο προσεχές μάλλον δύσκολα θα το δούμε, εκτός και αν προκύψει ανατροπή των σημερινών δεδομένων και αναληφθούν πρωτοβουλίες σε πολιτικό επίπεδο. 

Αυστηρές κυρώσεις για τη μη βιώσιμη αλιεία

«Νέους κανόνες που εξουσιοδοτούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να απαγορεύει εισαγωγές ψαριών στην ΕΕ από υπεραλιευόμενα αποθέματα ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Οι απαγορεύσεις αναμένεται να πρέπει να αποθαρρύνουν τη μαζική υπεραλίευση σκουμπριού από την Ισλανδία και τις Νήσους Φερόε.

Ο κανονισμός που εγκρίθηκε με 659 ψήφους υπέρ, 11 κατά και 7 αποχές ανοίγει το δρόμο για εμπορικές κυρώσεις εναντίον τρίτων χωρών που επιτρέπουν τη μη βιώσιμη αλιεία ψαριών και αλιευτικών προϊόντων από τα αποθέματα κοινού ενδιαφέροντος (π.χ. αλιευτικά αποθέματα στη διάθεση των στόλων της ΕΕ και τρίτων χωρών η διαχείριση των οποίων απαιτεί τη συνεργασία μεταξύ τους).» (Βλ. σχετικό άρθρο..).

Στο ζήτημα της θέσπισης κανόνων αλίευσης, διακίνησης και εμπορίας αλιευτικών προϊόντων,  έχει αποδειχθεί περίτρανα ότι η ΕΕ δεν  πέτυχε τους στόχους της, αλλά πολύ περισσότερο δεν εξασφάλισε την εφαρμογή τους από τα κράτη μέλη. Αυτός είναι εξάλλου και ο βασικός λόγος αναθεώρησης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Δεν διαφωνώ στην λήψη μέτρων απέναντι σε τρίτες χώρες που εκμεταλλεύονται αλιευτικά αποθέματα κοινού ενδιαφέροντος με την ΕΕ. Πιστεύω όμως ότι σε κάθε περίπτωση ο «καλός νοικοκύρης» πρώτα φροντίζει για την καθαριότητα της οικίας του και μετά του κοινόχρηστου χώρου. Με απλά λόγια ας μεριμνήσει η ΕΕ πρωτίστως για την θέσπιση και εφαρμογή κανόνων διαχείρισης των ιχθυαποθεμάτων της, δίνοντας ιδιαίτερη βάση στην επιλεκτικότητα των χρησιμοποιούμενων αλιευτικών εργαλείων και τις ποσοστώσεις των αλιευμάτων. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε στις μέρες μας για πιθανή κατάρρευση ιχθυαποθεμάτων και την ίδια στιγμή ο κάθε επαγγελματίας να έχει την δυνατότητα να αλιεύει απεριόριστες ποσότητες της πλειοψηφίας των αλιευτικών προϊόντων.   

Η Λέσβος στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων

«Ολόκληρο το νησί της Λέσβου εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων, που προστατεύονται από την Ουνέσκο, σύμφωνα με απόφαση στη σημερινή συνεδρίαση, στο Πόρτο της Πορτογαλίας, της αρμόδιας επιτροπής του διεθνή οργανισμού. Σημειώνεται ότι, μέχρι σήμερα, προστατευόταν από την Ουνέσκο, μόνον η περιοχή των απολιθωμένων δένδρων στο Σίγρι, στο δυτικό τμήμα της νήσου.» (Βλ. σχετικό άρθρο..).

Ευτυχώς που μέσα σ' αυτό το κλίμα οικονομικής και ψυχικής τρομοκρατίας έχουμε την δυνατότητα να ακούμε και κάποια ευχάριστα νέα.  Το νησί είναι προικισμένο από την φύση σε πολλούς τομείς που μέχρι σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτοι λόγω της αδιαφορίας ή και ανικανότητας των τοπικών παραγόντων επί σειρά πολλών δεκαετιών, αλλά και της πλειοψηφίας των ίδιων των κατοίκων, που δείχνουν να βολεύονται σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό και κοινωνικό status αρνούμενοι να κάνουν μακροπρόθεσμους ανοιχτόμυαλους εναλλακτικούς σχεδιασμούς. Η ένταξη της Λέσβου στο παγκόσμιο δίκτυο γεωπάρκων παρέχει μία πρώτης τάξεως ευκαιρία  για την ανάπτυξη εναλλακτικού ποιοτικού τουρισμού.  Άραγε θα υπάρξουν οι άνθρωποι που θα δείξουν το ενδιαφέρον και θα έχουν το μεράκι να δουλέψουν προς αυτή την κατεύθυνση;

Clever Bird Goes Fishing

Η φύση έχει πάντα την δυνατότητα να μας εκπλήσει ευχάριστα. Ως ερασιτέχνης ψαράς οφείλω να αναγνωρίσω την αλιευτική ικανότητα και ευφυΐα του φτερωτού φίλου μας...

 

Το πρώτο έργο θαλάσσιας ενέργειας στην Ελλάδα

«Αίτηση στη ΡΑΕ για την κατασκευή έργου ΑΠΕ το οποίο θα εκμεταλλεύεται τα υποθαλάσσια ρεύματα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας υπέβαλε τον Ιούνιο η εταιρεία Renes Development. Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας energia.gr, πρόκειται για ένα πρωτοποριακό σχέδιο για τα ελληνικά δεδομένα, δεδομένου ότι και στο εξωτερικό η συγκεκριμένη τεχνολογία βρίσκεται σε δοκιμαστικό στάδιο. Ο σταθμός, ισχύος 2 MW, θα εγκατασταθεί στο στενό μεταξύ Άνδρου και Τήνου, περιοχή που επιλέχθηκε λόγω της ύπαρξης υποθαλάσσιων ρευμάτων.» (Βλ. σχετικό άρθρο..).

Είμαστε μία χώρα ευλογημένη από κάθε άποψη όσον αφορά στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες εκμετάλλευσης τριών (και όχι μόνο), βασικών στοιχείων όπως είναι ο ήλιος, ο άνεμος και η θάλασσα, προκειμένου η παροχή καθαρής ενέργειας  να περιορίσει σε σημαντικό βαθμό την εξάρτησή μας από ορυκτά καύσιμα. Μέχρι σήμερα στη χώρα μας έχουμε συνηθίσει να συνδέουμε τις ΑΠΕ με τα αιολικά πάρκα και τα φωτοβολταϊκά. Πιστεύω ότι θα είναι ένα πολύ θετικό βήμα να δοκιμαστούν «φρέσκιες» τεχνολογίες. Η θάλασσα, με τις παλίρροιες, τα κύματα και τα υποθαλάσσια ρεύματα, αποτελεί ένα πολύ δυναμικό πεδίο κατάλληλο για εφαρμογή νέων τεχνολογιών στον ενεργειακό τομέα. Σε κάθε περίπτωση λοιπόν, όταν αξιολογούμε τέτοιου τύπου επενδυτικά σχέδια οφείλουμε να είμαστε ανοιχτόμυαλοι και περισσότερο ευέλικτοι στο κομμάτι των αδειοδοτήσεων και των λοιπών γραφειοκρατικών διαδικασιών.